Jak uzyskać efekt Tilt-Shift?

Jednym ze sposobów na efekt Tilt-Shift jest specjalny obiektyw, który wykorzystuje bardzo małą głębię ostrości (podobną zaobserwować można na zdjęciach makro), ich cena jednak sięga ładnych kilku tysięcy złotych, dlatego nie każdy fotograf może pozwolić sobie na wydatek tej wysokości.
W takim momencie na pomoc przychodzi nam obróbka cyfrowa wykonanego zdjęcia tradycyjnym obiektywem.
Przy edycji cyfrowej wykorzystać możemy dwa proste i szybkie metody. Pierwszą z nich jest edycja fotografii przy pomocy programu Adobe Photoshop, a drugą: skorzystanie z gotowego rozwiązania jakie daje nam serwis Tiltshiftmaker.com.

Adobe Photoshop

Do zaprezentowania etapów tworzenia efektu Tilt-Shift posłuży nam zdjęcia z serwisu Flickr.com autorstwa Clemensa v. Vogelsanga udostepnione na licencji Creative Common.

Krok 1.
Po uruchomieniu programu i otworzeniu w nim zdjęcia wybieramy tryb Szybkiej Maski (Quick Mask).

Krok 2.
Przy włączonej Szybkiej masce wybieramy gradient lustrzany i zaznaczamy go na zdjęciu w ten sposób aby początek naszego zaznaczenia stanowił centrum najostrzejszego obszaru zdjęcia, a kraniec wskazywał obszar, który będzie już maksymalnie rozmyty.
Gdy poprawnie zaznaczymy obszar pojawi się na zdjęciu czerwona maska obrazująca strefę ostrego obrazu, wszystko poza tym miejscem będzie rozmyte.

Krok 3.
Po poprawnym zastosowaniu Szybkiej Maski wracamy do edycji w trybie standardowym.

Zauważymy, że zaznaczenie obejmuje obszar, który za chwilę będzie najbardziej rozmyty. Do tego stosujemy Filtr (Filtr) - Rozmycie (Blur) - Rozmycie soczewkowe (Lens Blur). Na podglądzie możemy dostosować pojedyncze opcje rozmycia soczewkowego do naszych upodobań, nie ma tutaj sztywnych zasad co do wyboru odpowiednich wartości. Każdy powinien dostosować rozmycie do jakości i charakteru zdjęcia.

Krok 4.
To już będzie ostatni krok na drodze uzyskania efektu tilt-shift metodą cyfrowej obróbki.
Możemy teraz pobawić się nieco kolorami, zwiększyć lub zmniejszyć kontrast lub nasycenie kolorami, korzystając z możliwości jakie dają nam zakładki w Obrazek (Image) - Dostosuj (Adjustments)
I to właściwie koniec edycji, która zmierzała do uzyskania przewodniego efektu

Efekt końcowy wygląda następująco:

Galerie Tilt-Shift

W sieci można znaleźć bardzo dużo zdjęć z efektem tilt-shift uzyskanym poprzez stosowanie odpowiednich obiektywów lub obróbkę cyfrową. Oto niektóre z nich:
http://www.joemonster.org/art/9950/Miniaturki_Tilt-shift_rozwiazanie_konkursu
http://flickr.com/groups/tiltshiftmaker/pool/
http://www.hemmy.net/2008/03/06/tilt-shift-lens-photography/

Wpis zainspirowanym artykułami na Fotoblogia.pl.

Co to jest HDR?

W fotografii cyfrowej jest to technika, która pozwala na zwiekszenie głębi zdjęcia, a przy okazji uwidacznia na nim wiele szczegółów.
Technika ta polega na połączeniu ze sobą identycznych zdjęć o różnym poziomie ekspozycji (tonacja prześwietlona, niedoświetlona oraz naświetlona z różnica około 2EV). Podczas łączenia zdjęć, obraz HDR podlega mapowaniu luminancji.

Kilka słów o formacie RAW:

Format RAW jest odpowiednikiem negatywu zdjęcia. Format ten pozwala na zachowanie najwyższej jakości obrazu, jaki jest w stanie zaoferować nam aparat (tyczy się to głębi kolorów oraz braku kompresji stratnej). Zawiera bowiem surowe dane z matrycy światłoczułej aparatu. Obródka pliku RAW daje nam o wiele większe możliwości niż standardowego plik JPG.
Dla utrudnienia, praktycznie każdy producent aparatów wypuścił swój własny, inny od pozostałych format plików typu RAW:
Canon RAW: *.CRW, *.CR2
Adobe Digital Negative: *.DNG
Kodak RAW: *.DCR, *.DCS
Leica-RAW: *.RAW, .DNG
Minolta RAW: *.MRW, *.MDC
Nikon RAW: *.NEF
Olympus RAW: *.ORF
Pentax RAW: *.PEF
Sigma RAW: *.X3F
Fuji RAW: *.RAF
Hasselblad RAW (3F RAW): *.3FR
Sony RAW: *.SRF, *.SR2, *.ARW (Alpha A100)
Epson RAW: *.ERF
Panasonic RAW: *.RAW
Sinar CaptureShop RAW dla Macintosh: *.CS1, *.CS4, *.CS16
Phase One RAW: *.Tif

Robimy zdjęcia

Najlepszą i niezastąpioną metodą na zastosowanie HDR w praktyce jest zrobienie 3 identycznych zdjęć w formacie RAW (taki format zapisu istnieje na pewno już w najprostszych lustrzankach cyfrowych). Dla wygody polecam użycie statywu.
Na początek dobrze jest zrobić zdjęcie testowe przy najbardziej pasujących nam parametrach aparatu. Dopiero jak już widzimy, że efekt testu nam odpowiada, wybieramy format RAW.
Canon 400D (oraz inne lustrzanki tej firmy) posiada opcję bracketing (sekwencja naświetlania) – wybierając dzięki niej różnicę w tonacji obrazu, bez problemu możemy zrobić 3 zdjęcia pod rząd bez potrzeby odrywania się od aparatu i zmiany ekspozycji przy każdym zdjęciu.
Jeżeli takiej opcji aparat nie posiada musimy do zrobić poklei, tzn. najpierw robimy zdjęcie w tonacji 0EV, następnie 1EV (lub 2EV), a na końcu -1EV (lub -2EV).
0EV – obraz naświetlony
1EV (lub 2EV) – obraz prześwietlony
-1EV (lub -2EV) – obraz niedoświetlony

Mój efekt:

Obródka uzyskanych plików RAW

Osobiście używam dwóch programów do tworzenia obrazów HDR.
Jest to Photomatix Pro 3.0.3 oraz Photoshop CS2.

Photomatix Pro 3.0.3

Za pomocą tego programu niemalże z automatu utworzony zostanie HDR. Naszą rolą będzie jedynie dobór poziomu kolorów, kontrastu i innych parametrów, które sprawią, że zdjęcie wyglądało tak jak chcemy.
Pierwszym krokiem w Photomatixie jest import zdjęć za pomocą polecenia Generate HDR image

Wgrywamy nasze 3, wcześniej uzyskane zdjęcia, program zacznie je automatycznie obrabiać i łączyć.

Po chwili ujawni nam się domyślnie utworzony obraz.
Teraz za pomocą polecenia Tone Mapping musimy ustawić ustawienia tak, aby zdjęcie wyglądało tak jak nam się podoba.

Kiedy wszystkie potrzebne ustawienia zostały zmodyfikowane, klikamy na Process, a utworzone zdjęcie zapisujemy za pomocą File –-> Save As

Mój efekt końcowy uzyskany za pomocą Photomatixa wygląda następująco:

Adobe Photoshop CS2

W przypadku Photoshopa pojawił się u mnie problem pt. nieprawidłowy format pliku. Jako, że formatów RAW jest cała masa to Photoshop jeszcze ze wszystkimi sobie nie radzi.
Ale na szczęście jest na to sposób. Adobe opracował własny format RAW (dng), który można uzyskać z praktycznie każdego innego za pomocą DNG Convertera.
Można go pobrać z tej strony:
http://www.adobe.com/products/dng/

Kiedy otrzymamy już nowe pliki wcześniejszych zdjęć z rozszerzeniem .dng możemy importować je do Photoshopa.
Wykonujemy to za pomocą Plik (File) – Automatyzuj (Automate) - Złącz jako HDR (Merge to HDR).

Photoshop, podobnie jak Photomatix złączy nam zdjęcia automatycznie.

W pierwszej kolejności uzyskany obraz łączymy w głębi bitowej 32bity/kanał.
Następnie przy otwartym, wygenerowanym zdjęciu zmieniamy głębie na 8bitów/kanał (Obrazek -- Tryb – 8bitów/kanał). W tym momencie powinna nam się pojawić Konwersja HDR

Wszystkimi wyżej pokazanymi ustawieniami manewrujemy do momentu kiedy nie uzyskamy zadowalającego efektu. Nie można podać jednych , uniwersalnych parametrów, ponieważ każde zdjęcie jest inne.

Mój efekt końcowy w PS CS2 wyszedł następująco:

Pomimo opinii, że Photomatix sprawia, że zdjęcia wychodzą mniej realnie, to jednak w kwestii HDR, bardziej przekonana jestem właśnie do niego. Jest więcej możliwości przy doborze parametrów zdjęcia, sam efekt końcowy też wychodzi o wiele ciekawszy oraz nie ma problemu z formatem RAW.

Galerie HDR

http://abduzeedo.com/20-beautiful-hdr-pictures

http://www.smashingmagazine.com/2008/03/10/35-fantastic-hdr-pictures/

Jak zrobić z tego:

To?

Za chwilę, jeśli starczy wam cierpliwości się dowiecie.

Zatem zaczynajmy.

1. Ostrość.
Jeśli (a bardzo często to się zdarza) nasze zdjęcie jest lekko nie ostre, rozmazane (jak zwał tak zwał) wypadałoby je wyostrzyć (przy okazji lekko poprawimy kolory). Aby to zrobić kopiujemy naszą warstwę z tłem: Layer —> Duplicate layer (Warstwa —> Powiel warstwę). Przechodzimy do: Image —> Adjustments —> Desaturate (Obraz —> Dopasowanie —> Usuń kolor). Następnie Filter —> Sharpen —> Sharpen (Filtr —> Wyostrzenie > Wyostrz). Stosujemy go dwukrotnie. Następnie: Image —> Adjustments —> Levels (Obraz —> Dopasowanie —> Poziomy). Stosujemy mniej więcej tak jak na obrazku:

Tryb mieszania warstwy zmieniamy na Hard Light (Ostre Światło) a Opacity (Krycie) na 60%. I mamy coś takiego:

2. Skóra.
Rzadko się zdarza aby skóra przeciętnego, szarego człowieka była doskonała. Wasza, czy obojętnie czyjego zdjęcia byście nie przerabiali zapewne też nie jest . Tak więc należy ją poprawić/wygładzić (przy okazji pozbędziemy się większych cieni pod oczami). Aby to zrobić najpierw łączymy nasze dwie warstwy. W tym celu przechodzimy do Layer —> Merge Visible (Warstwa —> Połącz Widoczne). Mamy teraz jedną warstwę z tłem, którą kopiujemy. Przechodzimy w tryb szybkiej maski. W tym celu klikamy na ikonę:

Wybieramy miękki, duży pędzel i malujemy mniej więcej (nie trzeba być wybitnie dokładnym) skórę:

Wychodzimy z trybu szybkiej maski (Klikamy ikonkę sąsiadująca do tej, którą wybraliśmy aby wejść w tryb), tworząc tym samym zaznaczenie. Prawym przyciskiem myszy na zdjęcie: Select Inverse (Zaznacz odwrotność).

Filter —> Blur —> Gaussian Blur (Filtr —> Rozmycie —> Rozmycie Gaussowskie) o promieniu 3 px. Ctrl + D (aby pozbyć się zaznaczenia).

Teraz musimy się przyłożyć i być dokładni. Wybieramy gumkę, jako jej pędzel wybieramy 13px Soft Round Brush (Miękki, Okrągły Pędzel) i wycieramy nasze rozmycie z: oczu, ust, krawędzi nosa, włosów, ubrania, krawędzi twarzy, brwi, wszelkich innych obiektów, które rozmyte zdecydowanie być nie powinny. Momentami, aby krawędzie nie były zbyt mocno widoczne zmniejszamy krycie gumki na 20%, Powinno to wyglądać mniej więcej tak:

3. Włosy.
Jeśli nie jesteście w 100% zadowoleni z koloru/odcieniu swoich włosów możemy je oczywiście trochę podrasować. Ponownie łączymy wszystkie warstwy i przechodzimy w tryb szybkiej maski zaznaczając tym razem włosy w dokładnie ten sam sposób jak robiliśmy to ze skórą.

I mamy zaznaczenie (Select Inverse, Zaznacz odwrotność):

W tym momencie tworzymy New Adjustment Layer (Nowa Warstwa Wypełnienia). Aby to zrobić klikamy na biało-czarne kółeczko znajdujące się na dole palety warstw retusz-10.jpg. Z wysuniętego menu wybiermy Hue /Saturation (Barwa/Nasycenie) i dopasowujemy kolorki, odcienie wedle uznania (pamiętajmy o zaznaczeniu: Colorize (Koloruj). W moim przypadku jest to coś takiego:

Wycieramy zbędną “kolorowankę” tak samo jak w przypadku skóry. Efekt:

Łączymy warstwy.

4. Oczy/Usta/Kształty
W tym wypadku, jeśli chodzi o to konkretne zdjęcie nie ma co zbytnio majstrować przy kolorze oczu, ust, czy kształcie twarzy. Pani wygląda przyzwoicie Ostatnią rzeczą jaką zaprezentuję jest wybielenie oczu. Jeśli chodzi o kolory ust, oczy itd. robimy to dokładnie w ten sam sposób w jaki nadawaliśmy kolor włosom. Jeśli mowa o kształcie twarzy, aby ją wysmuklić/zmienić stosujemy filtr Liquify (Skraplanie / Deformacja) dostępny w palecie filtrów. Jest on bardzo intuicyjny i już po kilku minutach będziecie wiedzieli o co chodzi i jak się nim posługiwać. Wróćmy jednak do wybielenia oczu.

Kolejny raz tworzymy nową warstwę dopasowania (czarno-białe kółeczko). Tym razem z menu wybieramy: Curves (Krzywe) i ustawiamy mniej więcej tak:

Ale co się dzieje? Rozjaśniło nam całe zdjęcie. Spokojnie, spokojnie zaraz coś zaradzimy Wybieramy wiadro z farbą i ustawiamy kolorek malowania na czarny. Wypełniamy naszą warstwę wypełnienia. W tym momencie efekt jest żaden, ponieważ maska stała się poprzez wypełnienie niewidoczna. Wybieramy miękki pędzel natomiast kolor malowania zmieniamy na biały. Malujemy oczy. W tym momencie wypełnianie białym kolorem odkrywa nam warstwę w wybranych przez nas miejscach. W efekcie mamy wybielone jedynie oczy, natomiast reszta zdjęcia pozostaje bez szwanku. Możemy opcjonalnie odkryć jeszcze rozjaśnienie na włosach tym samym sposobem. Ja tak zrobiłem, a o to efekt:

No i w tym wypadku to by chyba było na tyle. Jak napisałem wyżej można pobawić się jeszcze z innymi rzeczami jak m.in kolor ust, kształt twarzy. Pozostawiam to waszej inwencji twórczej

Dziękuję za zainteresowanie.

Pozdrawiam.

• Przetwarzaniu negatywu kolorowego filmu w chemikaliach typu E-6
• Przetwarzaniu pozytywu kolorowego odwróconego filmu w chemikaliach typu C-41

Ww. opis dotyczy cross processing'u w klasycznej fotografii analogowej, jednak nawet w dzisiejszych czasach cyfrowych kompaktów możemy krosować cyfrowo.

Do tej czynności możemy użyć różnych programów do obróbki zdjęć - począwszy od darmowego Gimp'a, kończąc na produktach ze stajni Adobe czyli Photoshop'ie i Lightroom'ie. Dzisiaj zajmiemy się opisem tej czynności w PS. Większość czasu zajmie nam po prostu zabawa krzywymi.

1. Otwieramy plik. W moim przypadku będzie to zwykłe zdjęcie widoku w górach.

   

2. Klikamy Layer->New Adjustment Layer->Curves(Warstwa->Nowa warstwa Regulująca-> Krzywe)

3. Wybieramy z opcji Kanału, Red czyli czerwień. Ustawiamy punkty na krzywej jak na zrzucie. Aby dodać nowy punkt po prostu kliknij na krzywą. Aby zmienić jego położenie przeciągnij go.

   

4. Następnym krokiem, jest stworzenie kolejnej warstwy regulującej, jednak tym razem z opcji kanału wybieramy Blue, czyli niebieski.

   

   Tworzymy punkt w samym rogu u góry po prawej. Przeciągamy go o ok. 1 cm w dół i wg gustu trochę w lewo.

5. Powtarzamy czynności tylko wybieramy kanał Green - Zielony.

   

   Niektórzy ludzie lubią pobawić się z kanałem czerwonym jednak to już zostaje dla Waszej kreatywności oraz gustu. Dla dodania lekko żółtej tonacji naszej fotografii stworzymy nową warstwę następnie zapełniamy ją kolorem w stylu:

   

6. Blending Mode (mieszanie) warstwy ustawiamy na Lighten lub Luminosity, a przeźroczystość na ok. 10%.

Po naszym cyfrowym krosowaniu powinniśmy uzyskać efekt podobny do tego:

Oczywiście możemy bardzo eksperymentować z ułożeniem punktów na krzywych, ogranicza nas jedynie nasza wyobraźnia.

Dziękuję za uwagę i zapraszam do regularnego odwiedzania serwisu vivee.info

Na zdjęciu widzimy szerokie ujęcie pola ciągnącego się aż ku horyzontowi uwieńczonemu drzewami. Ich pas rozciąga się pomiędzy lewą a prawą stroną kadru. Wzrok automatycznie wędruję od lewej do prawej poprzez środek ujęcia wzdłuż linii oddzielającej drzewa od pola. Ciekawostką jest iż to co dla nas(europejczyków i większości świata ) że zaczynamy zazwyczaj patrzeć na zdjęcie od górnego lewego rogu. Spowodowane jest to nawykiem powstałym podczas nauki czytania. Zupełnie inaczej natomiast odbierać będą to zdjęcie osoby których językiem jest ten pisany od strony prawej do lewej. Mocny punkt powinien być przesunięty ze strony lewej na prawą. Widzimy również iż chmury poruszają się także od strony lewej do prawej i kierują się ku środkowi kadru. Zdjęcie robione było między godziną 12 a 16 gdyż widać silny kontrast pomiędzy chmurami a niebem a także brak jest wyraźnych i długich cieni co wskazuje na to iż słońce padało pod wysokim kątem.

Patrząc na to zdjęcie rzucają mi się dwie podstawowe sprawy które rozpraszają moją uwagę i jednocześnie łamią niepisane zasady w fotografii. Pierwsza to krzywa linia horyzontu co sprawia wrażenie walenia się zdjęcia na lewą stronę. Druga natomiast to nie zachowana zasada trójpodziału. Lecz nie ma czym się martwić zaraz to poprawimy.

Adobe Lightroom

Dość niedawno odpowiedzi na apple'owskie Aperture Adobe wypuścił świetną aplikację dla fotografów pod nazwą Adobe Lightroom, której będę używał do edycji tego zdjęcia. Lightroom jest jedną z najlepszych aplikacji służących zarówno do katalogowania i edycji zdjęć a także do przygotowania ich do wydruku i stworzenia galerii zdjęć. Ale dość już programie, przejdźmy do edycji zdjęcia.

Obrabiamy

Plik źródłowy którym dysponuje nie jest w dużej rozdzielczości więc będę musiał bardzo uważać na wszelkie elementy które mogą spowodować znaczną utratę jakości. Szczególnie na partie nieba gdyż na niebieskich partiach bardzo szybko pojawiają się szumy i nieprzyjemne artefakty. Dodatkowo plik mam w formacie JPG co dodatkowo sprawia że każda manipulacja będzie w większy bądź mniejszy sposób wpływać na jakość. Mimo iż będzie to interpolacja, przekonwertuję plik w Photoshopie do 16 Bitowego pliku TIFF.

Zacznę od wczytania zdjęcia do programu poprzez zaimportowanie go.

Pojawia nam się nowe okienko gdzie wybieramy czy chcemy skopiować zdjęcie , przenieść do innego folderu, skopiowac i przekonwertować do format DNG(digital negative) bądź zaimportować z aktualnej lokalizacji. Mnie interesuje ta ostatnia opcja.

Po wczytaniu zdjęcia przechodzimy do modułu develop, wybierane na górze.

Po prawej stronie mamy menu które będzie nas najbardziej interesowało ponieważ udostępnia ono wszystkie główne opcje edycji programu. Tutaj będziemy ustawiać takie rzeczy jak balans bieli, jasność czy kontrast. Wyświetlane są tu też informacje tj. czas naświetlania, wartość przysłony czy ISO odczytywane z Exif’a.

W dolnej części mam dostęp do Crop Tool, Healing Brush i Red Eye Remover.

Nasze zdjęcie zacznę edytować od wyprostowania go.

Prawda że proste? Następnym punktem będzie wykadrowanie zdjęcia zgodnie z zasadą trójpodziału. Dla ułatwienia mamy ten podział narysowany w momencie włączenia narzędzie crop tool. W przypadku trójpodziału możemy zastosować go na 2 sposoby. Albo 2/3 na ziemię albo 2/3 na niebo. Na tym zdjęciu znacznie ciekawszym elementem jest niebo dlatego na nie poświęcam 2/3.

Tak to wygląda po wyprostowaniu i przycięciu:

Zajmijmy się dalszą obróbką. Pierwszą rzeczą na która trzeba zwrócić uwagę w przypadku obróbki kolorowych zdjęć to balans bieli(dalej WB). Na jego podstawie wyznaczane są dalsze algorytmy obróbki więc nie może być on błędny. Na tym zdjęciu jest on niemalże idealny, odjąłbym jedynie troszkę niebieskiego zafarbu. Pasek temp ustawiam na wartość +4. Niestety zmiana WB w przypadków plików JPG/TIFF wiąże się z utratą jakości nie możemy zbyt dużo tutaj zmienić. Nie radziłbym wychodzić poza granicę +/-10 zarówno w temp jak i tint. Gdy pracujemy a plikach RAW możemy dowolnie i bez utraty jakości zmieniać WB.

To tyle jeśli chodzi o balans bieli na tym zdjęciu. Nic więcej będziemy na razie z nim robić. Rzućmy zatem okiem na histogram. Nasze zdjęcie jest bardzo bogate w światła. Troszkę prześwietlony kanał niebieski w światłach i cieniach ale spróbujemy coś z tym zrobić. Histogram w Lightroomie ma pewną bardzo wygodną opcję. Na górze po prawej i lewej stronie mamy dwa trójkąciki. Po naciśnięciu jednego z nich pokazują nam się elementy nieoświetlone, gdy klikniemy w lewy, i elementy prześwietlone, gdy klikniemy w prawy.
Zobaczmy więc co nam wskaże histogram gdy klikniemy w trójkącik odpowiedzialny za cienie.

Niebieskiego zamalowane fragmenty wskazują miejsca w których zdjęcie jest nieoświetlone. W celu ich pozbycia się używamy opcji Fill Light przesuwając pasek powoli w prawo i analizując jak znikają niebieskie partie ale także zwracajmy uwagę na ogólna jasność zdjęcia. Ze względu na liniowy charakter zapisu w aparatach fotograficznych, rozciąganie tonalne powoduje utratę jakości i pojawianie się szumów. Dlatego każdą poprawkę którą robimy musi być przemyślana i najlepiej patrzeć zarówno na ogólny wygląd zdjęcia jak i przybliżenia. Fill Light ustawione na 15. Odzyskujemy trochę detali bez większych strat jakości.

Czas na prawy kwadracik

Widzimy że prześwietlonych partii jest znacznie mniej aniżeli nieoświetlonych. Prześwietleń pozbędziemy się używając narzędzia recovery. Warto dodać że za pomocą tego narzędzia nie tylko odratujemy prześwietlone partie ale dodamy jednocześnie trochę kontrastu do naszego zdjęcia.

Po edycji zniknęły całkowicie przepalenia ze zdjęcia, niebo nabrało także bardziej naturalnych barw.Nie ma potrzeby edycji Exposure ani Blacks. Zdjęcie jest poprawnie naświetlone a nie chcemy podkreślać czerni gdyż wcześniej je wyciągaliśmy używając Fill Light. W związku z tym nie ruszamy też Brightness i Contrast. Brightness rozjaśnia głownie w tonach średnich i ściśle wiąże się z narzędziem Contrast, którego też nie będziemy używać gdyż jest on bardzo agresywny a nie chcemy pogorszyć znaczne jakości zdjęcia.

Dalej mamy podgrupę Presence. Odpowiada ona za ogólne nasycenie i zróżnicowanie kolorystyczne. W najnowszej wersji Lightroom doszło nowe narzędzie Clarity. Odpowiada ono za zwiększenie głębi zdjęcia i częściowo może zastępować contrast. Interesuje dziś nas najbardziej właśnie narzędzie Clarity, podkreślimy nim chmury i trochę podniesiemy kontrast. Narzędzie to działa lokalnie i trzeba kontrolować jego działanie na zbliżeniu. Przesuwamy suwak do momentu zauważenia efektu halo czyli jasnej świecącej obwódki. Jeżeli zacznie się pojawiać należy trochę cofnąć suwak.

Do vibrance i saturation nie będziemy się dotykać, gdyż wpływają one na całą kolorystykę zdjęcia a będziemy edytować kolory selektywnie.

Kolejna zakładkę ToneCurve przy tym zdjęciu możemy również pominąć gdyż udało nam się ładnie ustawić tonalność za pomocą wcześniejszych narzędzi. Tone Curve przydaje się gdy chcemy edytować określone partie tonalne zdjęcia. Bardzo przydatne w przypadku zdjęć RAW gdzie możemy w dużym stopniu edytować tonalność bez utraty jakości.

Przejdźmy więc do kolejnej zakładki, HSL. Aby dobrze korzystać z tych narzędzi i aby edycja miała sens musimy mieć poprawnie ustawiony balans bieli inaczej nie będziemy w stanie poprawnie ustawić kolorów. Pierwsze to odcień, drugie to nasycenie ,trzecie to jasność koloru. Służą one do edycji kolorystycznej lecz nie na całym zdjęciu jak to było w przypadku Saturation w pierwszej zakładce a do selektywnej edycji kolorów. Narzędzia te będą dla nas niezwykle przydatne na tym zdjęciu, gdyż nie chcemy edytować nieba a jedynie podkreślić zieleń roślinności. Zazwyczaj zaczynam od Saturation następnie Hue a na końcu Luminance. Choć narzędzia te nie są tak destruktywne w swoim działaniu trzeba uważać przy ich używaniu szczególnie przy Hue gdyż może powodować pojawienie się nieładnych szumów i przebarwień.

Ten element jest ustawiany bardzo indywidualnie. W zależności od tego co i jak chcemy pokazać na zdjęciu, na co zwrócić uwagę a od czego odwrócić. Warto zauważyć że oprócz wzmocnienia koloru możemy go także osłabić i np. osiągnąć w ten sposób zdjęcie czarno białe z pozostawionym jednym kolorem.

Kolejna zakładka to Spit Tonning i służy ona do nadawania określonej tonacji kolorystycznej do zdjęcia np. sepia. Powiem o nim więcej i pokaże zastosowanie przy innym zdjęciu.

Na przybliżeniu widać że pomimo starań by nie dopuścić do utraty jakości pojawiły się drobne artefakty.

Z pomocą przychodzi nam narzędzie które służy do redukcji szumów. Za jego pomocą pozbędziemy się niechcianych efektów. Szczególnie przydatne jest w zdjęciach kolorowych. Jedną jego wadą jest to iż może przy wysokich wartościach rozmywać zdjęcie, ale to poprawimy później. Warto eksperymentować z wartością odszumiania bo może dać czasem zaskakująco dobre efekty.

Nasz efekt widać szczególnie na chmurach i miejscach stykania się chmur z niebem.
Pozostaje nam jedynie teraz podostrzyć zdjęcie i prawie gotowe.

Zdjęcie przed:

I po: